“Ik ben goed met mannen… maar het is een versie die ik heb gebouwd om te overleven.” Ik kan sociaal handig zijn, begripvol, sterk. Ik weet precies wat werkt. En dat is tegelijk het probleem: het werkt zó goed dat ik mezelf niet hoef te laten zien. Het lijkt contact, maar het is geen echte verbinding. Ik ben erbij, maar ik land niet. Ik hou mezelf net buiten bereik.

“Ik leef alsof ik mezelf op pauze heb gezet.”
Aan de buitenkant klopt het: ik heb mijn leven op orde, ik houd alles draaiend, ik maak slimme keuzes. Maar zodra het over mannen gaat, gebeurt het weer: ik schuif mezelf opzij. Ik word een versie die werkt, die veilig is, die niemand confronteert. En ik wéét dat er in mij een vrouw is die ik te weinig ruimte geef. Een vrouw die in haar lichaam aanwezig wil zijn, die zichzelf vertrouwt in haar keuzes, en die haar vrouwelijke kracht op een volle, vanzelfsprekende manier wil leven.


Hoe zou het voor je zijn als....

je bij een man gewoon jezelf blijft, zonder dat je jezelf kleiner maakt?
Dat je niet meer automatisch gaat aanpassen om “goed” over te komen. Maar dat je voelt: ik ben veilig terwijl ik mezelf ben, precies zoals ik ben.

je kunt ontspannen in mannelijke aanwezigheid, ook in je lichaam?
Dat je adem weer zakt, je buik zacht wordt, je lijf niet meer op slot schiet. En je ineens merkt: ik hoef niks te controleren, ik mag aanwezig zijn.



Ja, dit kan en je hoeft het niet alleen te doen.
Stuur gerust een bericht via WhatsApp. 0624199008